Lotusbloemen

Als mensen vragen wat voor werk ik doe, vind ik dat best een lastige vraag. In deze tijd wordt ik geacht in een zin mijn missie te vertellen. (En om daar even op door te gaan) Ik behoor een website vol beweging en beloftes te hebben, super gezellige socials met het liefst veel foto's van mijn geweldig fotogenieke huisdieren.  Zo vaak het ik met een goedbedoelend coach rond de tafel gezeten en geprobeerd uit te leggen dat ik een bedrijf heb dat niet uit is op winst vergroten, dat de mensen die ik wil aanspreken kunnen lezen, en dus niet van het ene bewegende plaatje naar het ander gestuurd hoeven worden en dat mijn socials gaan over hoe de natuur er hier echt uitziet en ik geen zin of tijd heb om mijn foto's op te leuken. Waarom praat ik dan af en toe met een coach, raag je je misschien nu af, dat is omdat ik natuurlijk heel graag veel mensen wil bereiken met mijn werk en open sta voor suggesties, maar dan op mijn eigen authentieke manier. Dus vandaar dat op mijn blogs geen adve...

Zo heel erg vaak komt het niet voor dat ik mijn hoofd heel erg hard stoot. Maar het is nu toch gebeurd, het was zo hard dat ik zelfs achterover viel op de grond. Grote bons. Ik zat een tijdje verdwaasd voor me uit te staren, leegte, even helemaal niet meer weten, ja, wat ik eigenlijk moest zitten weten

Mijn katertje Ninja is verhuisd naar een heerlijk appartement in het groene midden van ons land. Zelf merkt hij  niet zo heel veel van zijn mooie omgeving want hij mag niet naar buiten. Dat vindt hij wel lastig, soms. Maar als een echte boeddha-meester kan hij gelukkig zijn met wat hij wel mag. Lekker eten zo te zien, na een paar maanden op zijn nieuwe adres blijkt Ninja met een paar kilo tevredenheid te zijn toegenomen. Glanzend en blij kijkt hij me aan vanaf de tafel, hij geeft me kopjes en ook Chi krijgt een lik. Ninja en zijn nieuwe verzorgers, zo heet dat bij een kat, kunnen het uitstekend met elkaar vinden, alsof het nooit anders is geweest. Thuis vraagt iedereen me, en mis je Ninja niet?