Les van Ninja

Mijn katertje Ninja is verhuisd naar een heerlijk appartement in het groene midden van ons land. Zelf merkt hij  niet zo heel veel van zijn mooie omgeving want hij mag niet naar buiten. Dat vindt hij wel lastig, soms. Maar als een echte boeddha-meester kan hij gelukkig zijn met wat hij wel mag.
Lekker eten zo te zien, na een paar maanden op zijn nieuwe adres blijkt Ninja met een paar kilo tevredenheid te zijn toegenomen.
Glanzend en blij kijkt hij me aan vanaf de tafel, hij geeft me kopjes en ook Chi krijgt een lik. Ninja en zijn nieuwe verzorgers, zo heet dat bij een kat, kunnen het uitstekend met elkaar vinden, alsof het nooit anders is geweest.
Thuis vraagt iedereen me, en mis je Ninja niet?
Tja missen, als ik aan hem denk en wens dat hij bij me op de bank zit kan ik daar wel een soort van verdrietig gevoel bij hebben. Maar als ik die gedachte niet heb en aan hem denk hoe blij hij is met zijn nieuwe plek, komt er niet een verdrietig gevoel maar juist een blij gevoel naar boven.
Vandaag moet ik een essay afschrijven over dukkha, een boeddhistisch woord voor lijden heb ik begrepen. En AL ons lijden komt voort uit slechts 1 ding: we hechten aan dingen, mensen, spullen, emoties en nog veel meer, en door dat hechten ontstaat er lijden. Want de wereld blijft nou eenmaal op geen enkel moment hetzelfde als het vorige moment. De eeuwige verandering.
Elk moment is een: New Point In Your Life. En dat kan een nogal vervelende Point zijn als het volloopt met gedachtes over dingen, mensen, spullen, emoties die nou net even ontbreken in deze nieuwe Point. Dus nee ik mis Ninja niet, ik ben blij voor hem en blij voor zijn nieuwe huisgenoten.
Ik oefen elke dag, elk moment, elk nieuwe punt in mijn leven een blij punt ervan te maken. Vandaag lukt het aardig, en ben ik tevreden. Nu verder met het essay.
Share my story!